Rahmet

Muhterem Zeki Çelik Bey Kardeşime...

Nice yıllar geçti de her yandan hep yel gördük

Senede bir binlerce ardarda ecel gördük

Dünya ile bir felek çift başlı çakal olmuş

Şu sökük yakamızda yine yed[-]i el gördük

Cihan -da- şaşmış gözler bilmez ki yara kimde

İlacı ele süren âlemde çok kel gördük

Boş iken ağır gelir yüksüz bir külfet gönül

İp heybeyle su çeker kaba âsi bel gördük

Gül varsa derd[-]i rahmet sanki yıkar gam bizi

Arza han diken zira ter dolu temel gördük

Kimi kereme kanar aslı görmez pek beşer

Bak her katta kürreye bizden bir mesel gördük

Efsânemizle dolu her zerre eşya bizim

Atmazdık amma arda tek söze bedel gördük

Kul olduk yâra yandık közde şirince yağdık

Ateş[-]i dağlar şâhit Ferhat’tan evvel gördük

Sihr[-]i helâl bellemiş zülf[-]ü cân yakar kâfir

Şerh[-]i âfet[-]i Deccal ki yani güzel gördük

O güne dek düş -de- gör kıyâmet neymiş Sâki

Yardan daha ne tayfun ne de çılgın sel gördük

Sâki