Gurbet

Gurbetin içinde olanlara,

İçinde gurbet olanlara....

Bu söz isyan değil ah-u zârımdır

Ne olsa akımsın alımsın gurbet

Bir çiçek masalı cevrin arımdır

İğnen gülsem sanma balımsın gurbet

Çok ağladım elinden iz kalmadı derimden

Neler şektim şerrinden ömre çalımsın gurbet

Edeple kanaat dedemden miras

Düşerken tuttuğum dalımsın gurbet

Kahve diye çekip sundu zehir âs

Baktım kara çıkmış falımsın gurbet

Çırptım bin yol düş diye ey rozetli hafiye

Arz ettim sevgiliye en pis halımsın gurbet

İksirin ne senin esirin oldum

Gayrı bin senelik malımsın gurbet

Düşeli pençene ne idim n’oldum

Efkâr elem gibi nalımsın gurbet

Tayfun görmedim derdi görse hayret ederdi

Bana tekne yeterdi delik salımsın gurbet

Kefenim yok acım dermansız kaldım

Lâkin gözüme bağ şalımsın gurbet

Her cenazeme bir ben tekbir aldım

Cellat şeytan değil zalımsın gurbet